Wees eens lief, maak even een beetje tijd en schrijf iets in mijn gastenboek want:
hier kun je alles kwijt
hier mag je al je geheimen vertellen
hier is alles bespreekbaar
hier is een luisterend oor

 

 

Marco ontmoeten, wat kijk ik er altijd naar uit en wat maakt het me toch ontzettend blij. Vanaf het moment dat ik weet dat er iets op het programma staat loop ik al te stralen. Afspreken wie er allemaal mee gaat, hoe we gaan, of er een overnachting bij moet, afspraak bij de kapper maken en kijken of ik nog iets leuks in de kast heb hangen. Noem het gek, noem het wat je wilt maar ik blijf het bijzonder vinden.

Marco die ons in de gelegenheid stelt om hem te ontmoeten. Marco die praatjes maakt met zijn fans, Marco die mensen bij naam kent, Marco die vraagt hoe het nu met je gaat, Marco die op de foto blijft gaan, Marco die vriendelijk en belangstellend blijft,  Marco die zomaar weet wat er in je leven speelt, Marco die gewoon Marco is. Het is en het blijft bijzonder. Dus trek ik mijn beste kloffie uit de kast voor de man die ons zo verwent.

Van al die ontmoetingen heb ik een aantal meer dan mooie foto's. Jaren van prachtige herinneringen. Ik weet nog precies waar het was, wat hij zei, hoe hij rook. Speciale momenten die ik koester. De foto's met Marco samen vind ik heerlijk om te hebben maar wat ben ik blij met de plaatjes van Marco alleen. In actie tijdens een concert, lachend met zijn fans, een mooi plaatje op een onverwacht moment.

Maar er zijn ook een aantal momenten geweest waarop Marco me met mijn camera zag staan en hij ging poseren en wat zijn die mooi geworden. Zo ook gisteren. Na het signeren (waar ik nog een log van maak maar ik wacht op een filmpje) stond Marco te dansen en ik riep hem. Hij stapte op me af en dit leverde weer een super foto op.....
Inmiddels heb ik een paar hele mooie 'dichtbij' foto's en dat kan alleen maar met behulp van Marco.Je bent en blijft bijzonder, dank je wel.....



en jullie vinden het vast niet erg als ik de andere foto's ook nog eens plaats...





Ohhhh, deze kan ik gewoon niet laten...............die zijn gewoon extra

LIEVE MARCO

VAN HARTE GEFELICITEERD

HIER

*KRIJGEN WE NOOIT GENOEG VAN

*BLIJVEN WE VAN GENIETEN

*MAAK JE ONS BLIJ MEE

*RAAK JE ONS ZO MEE....

LIEVE KUS EN FIJNE DAG

En toen.........had ik Marco aan de lijn en was ik er toch gewoon bij op 't Vrijthof in Maastricht........

dank je wel allemaal....


 

 

Ik heb mijn stokje van Lunarda mogen ontvangen, dank je wel!

#1MB Stokje

Hoe lang ben je al fan van Marco en wat maakt dat je dat nog steeds bent?

In 1994 2004 (wat een goed begin, dank je wel Manon) ging ik naar de Kuip en kwam ik helemaal vooraan te staan tijdens mijn 1e concert van Marco. Ik was meteen om, helemaal verkocht. Al van jongs af aan heb ik heel veel artiesten gezien en gehoord maar Marco raakte me hard en heel erg diep.
Het contact met zijn publiek, dat hij live nog zoveel beter klonk dan op de cd, de prachtige entourage en show, hij stal mijn hart en zit er nog steeds is.
Dat ik nog steeds fan ben komt vooral door zijn prachtige muziek. Marco blijft vernieuwen, op zijn laatste CD staan weer zoveel mooie nummers maar de betrokkenheid van Marco met zijn fans betovert me nog steeds.
Mijn fan zijn zal altijd blijven, Marco en zijn muziek horen gewoon bij mij.

Wat is je favoriete lied van Marco en staat het op #1MB

Er zijn heel veel nummers die ik mooi vind. Als ik Marco opzet dan zijn er nog ontelbaar veel liedjes die me raken en dat ook na al die jaren nog doen.
Voor sommige zou ik goud geven om ze eens live te kunnen horen. Iemand zoals jij, Masker af, Hoe zou het zijn. Toen ik de Bestemming voor het eerst hoorde kon ik niet meezingen, zo raakte het me. Het gevoel om een nummer dat je mooi vind voor het eerst live te horen kan ik nog steeds voelen.
Een nummer van Marco kan om zoveel verschillende redenen favoriet van mij zijn. Sommige nummers heb ik in wel 5 verschillende uitvoeringen op mijn iPhone staan.
De live uitvoering bij Wit Licht van “zij” hoor ik ontzettend graag omdat Marco met een verrukkelijke hese klank in zijn stem “mooi” zegt tijdens dat nummer.
Ik zit telkens opnieuw ademloos te wachten op dat moment.
Was mij blijft een van mijn favoriete nummers, ik vind het nog steeds een van de mooiste die hij ooit heeft gezongen.
Tijdens de laatste tour zong Marco “niemand weet” voor het eerst live. Niet eens mijn favoriete nummer van de CD maar die avond rolden er voor het eerst van mijn leven tranen over mijn wangen tijdens een concert.
Nog nooit eerder werd ik zo geraakt door Marco en de woorden die hij zong, gewoon omdat ze op dat moment zo in mijn leven pasten. Niemand  weet wat er in een ander mens omgaat….

We zijn erg verwend met het prachtige tijdschrift #1MB Magazine. Heb je hem al uit en wat sprak je het meeste aan?

Wat voel ik me vereerd dat ik werd gevraagd om mee te werken aan #1MB. Een eenmalig tijdschrift van en over Marco en ik sta er in. Met Nathalie had ik een heel lang interview en de leuke fotograaf Eelco maakte een lange reis om een fotoshoot van me te maken in mijn Maastricht. Ik heb er een mooie fotoreportage, leuke herinneringen en een uniek portret in het tijdschrift aan overgehouden.
Wat is het een prachtig naslagwerk. Mooie verhalen van heel veel bijzondere mensen.  Het raakte me van de 1e tot de laatste pagina maar het mooiste vind ik de foto van Marco sportend in het bos. Een brok energie straalt Marco daar uit. Een grote verscheidenheid aan verhalen en daarbij al die mooie foto’s. Een magazine waar Marco trots op mag zijn.



Wat is je favoriete nummer van Dromen Durven Delen live? En waarom in 2D of 3D?

Dichtbij!

Macro is dit jaar voor het eerst coach bij TVOH. Hoe vind je dat hij het doet, maakt hij een kans op de eindoverwinning?

Voor mij is het zo klaar als een klontje, Iris is de nieuwe Voice. Ze heeft een prachtige stem en natuurlijk de beste coach.
Marco is een aanwinst voor het programma, hij blijft open, eerlijk en positief . Verheug me al op the Voice kids want volgens mij staat dit nog dichter bij Marco.

2011 was natuurlijk voor ons fans een FANTASTISCH Marco jaar, wat was jouw mooiste moment?

Wat heb ik onvoorstelbaar veel mooie momenten gehad in 2011. Ik voel me bevoorrecht dat ik dit allemaal heb mogen meemaken. In een jaar dat ik het heel moeilijk had waren Marco en zijn muziek een grote steun en toeverlaat.
Zijn oprechte interesse, lieve woorden en aandacht kunnen me raken zoals niets anders dat kan. Dat Marco na een concert op me afstapte om te vragen hoe het met me ging deed me vol schieten. Dat hij dat wist, dat hij daar überhaupt aan dacht op zo’n moment, het zegt alles over Marco….
Helaas kon ik door omstandigheden niet loggen en kon Marco mijn dankbaarheid niet via de log laten weten. Ik heb hem een mooie brief geschreven en hem die zelf kunnen geven na DWDD. Dat voelde goed, dat moest gewoon………..



Dit jaar hebben we fantastische concerten mogen beleven in het Gelredome maar ook de kleinere zalen kwamen aan bod. Allebei geweldig maar heb je een voorkeur en waarom?

Groot of klein, Marco voelt altijd dichtbij.

Wat is je meest bijzonder foto of filmpje van of met Marco en waarom?

Op Valentijnsdag waren we in Antwerpen voor een signeersessie en we hebben daar werkelijk een fantastisch uur met Marco doorgebracht. Hi j was ontspannen en wij bleven met ons groepje Limburgers daar rondhangen.
Er waren enorm veel journalisten en we werden voor diverse interviews gevraagd. Ook voor de Rode Loper en ik vind het super dat er zo’n mooi filmpje is gemaakt dat heel goed weergeeft hoe relaxed en fijn die dag was. Als je het filmpje wil zien, klik dan op de foto



Ik heb tientallen foto’s van die dag gekregen en van allerlei media sites kunnen plukken maar deze heb ik zelf gemaakt. Marco zag me staan met mijn iPhone, wenkte me en ging mooi poseren. Wat is het toch een lekker ding!



Marco moest dit jaar onder het mes voor een poliep op zijn stembanden. Spannend was dit maar gelukkig is het allemaal goed gegaan, merk jij het verschil?

Wat vond ik het ongelofelijk spannend tijdens zijn 1e optreden na de operatie. Ik zag de spanning op de gezichten, bij Marco, band én fans.
Diezelfde spanning verdween al heel gauw, het ging prima, wat klonk hij lekker maar vooral, wat had hij er een zin in!

Welke wens heb jij voor Marco of als hij dit zou lezen, wat zou je tegen hem willen zeggen?

Wat ben jij toch een bijzonder, warm en lief mens. Dank je wel Marco

Aan wie geef jij je stokje door? 

Mijn stokje geef ik niet meer door, dit stokje was al rijkelijk laat.

Het is het 1e logje dat ik maak na een hele lange stilte. Ik heb het loggen gemist maar jullie waren me zeker niet vergeten.

Dank je wel voor al die lieve berichten, cadeautjes, kaarten en lieve woorden die ik van jullie heb gekregen. Bianca dank je wel voor de nieuwe header met mijn allereerste en meest dierbare Marco foto. Het heeft me allemaal enorm goed gedaan!

Een avond Marco, wat een feest, wat was ik er aan toe, wat was het bijzonder, wat had ik een mooi moment, wat kan die man toch zingen, wat een prachtige avond!

DANK JE WEL........................

Een goede buur is beter dan een verre vriend……….dit gezegde bestaat natuurlijk niet voor niets. Een goede buur is écht heel wat waard. Ik heb goede buren, al 18 jaar.

Ons huis was onderdeel van een klein nieuwbouwproject, een plein met een aantal huizen en aansluitend daaraan een straatje. Informatieavonden werden bijgewoond en zo hadden we de 1e kennismaking met onze toekomstige buren en de rest van het plein.

Allemaal mensen in onze eigen leeftijd die net zo enthousiast waren als wij. Onze huizen werden gebouwd, schuttingen werden geplaatst, welgemeende adviezen uitgedeeld en men nodigde elkaar uit om nader kennis te maken en het resultaat van al dat harde werken en gezwoeg te bewonderen.

Er werden barbecues georganiseerd, tuinfeesten, straatfeesten, sinterklaasavonden en meer van die gezellige avonden. Ik was wel te vinden op die feestjes maar toch bleef ik erg behoudend. Ik sprak met mijn buren, was lief en sociaal maar ik hield me erg afzijdig van het geheel. Af en toe een kopje koffie of een gesprek was meer dan voldoende.

Tot Aggie mijn leven inrolde. Aggie was de spil van het sociale gebeuren op het plein en in de straat. Als je iets wilde weten, ook als je het niet wilde weten bracht Aggie je op de hoogte van het wel en wee van iedere bewoner.
Ze woonde heel strategisch op het hoekhuis aan de ingang van de straat en niemand kon weg zonder haar huis te passeren. Waar Aggie je opwachtte, zittend in de zon op haar bankje. Altijd in voor een praatje, een hartelijke schaterlach, de laatste roddels, snoepjes voor de kinderen, koekjes voor de honden en sloten koffie voor wie maar wilde.

Aggie was alles wat ik niet wilde zijn maar om de een of andere gekke reden had zij besloten dat ik haar allerbeste vriendin moest worden. Ze zette de aanval in en zodra ik in het vizier kwam stond Aggie bij me aan de deur.

Altijd wel een excuus om even binnen te komen en een praatje te maken en ik, ik viel voor haar openheid, haar domme praatjes en alle koetjes en kalfjes die in haar ogen zo belangrijk waren.

Ze sleepte me van stad naar stad om te winkelen, huishoudbeurzen, bloemschikken, loodbewerking, ik zat uren met haar in het ziekenhuis en ik deed veel dingen die ik nooit gedaan had.

Aggie bezat de kunst om me een goede moeder en echtgenote te laten voelen. Iedere scheet die mijn kinderen liet vond ze belangrijk. Rond de sinterklaas vonden mijn jongens een weg van pepernoten naar hun bed waar kleinigheden verstopt waren en Aggie was zoveel kind dat mijn jongens haar geweldig vonden.

Maar het was té. Te veel van het goede en ik kon haar dat maar niet duidelijk maken. Ze was te lief om te kwetsen, ze begreep het gewoon niet maar ik bekoelde onze vriendschap. Drie maanden later was ze dood.

Mijn vriendin, mijn eigen encyclopedie van mijn leven, die alles wist en opsloeg. Niet alleen verloor ik mijn vriendin, van het sociale leven op ons plein bleef niets meer over. Volgende maand is het vijf jaar geleden dat Aggie overleed en ik vond het genoeg. Meer dan genoeg.

Er wonen nu mensen die ik niet eens ken, de oudste kinderen gaan zelfstandig wonen, een nieuwe generatie baby’s is op komst. Té is niet goed, maar helemaal niets is ook niet goed.

En dus stuurde ik een maand geleden iedereen een uitnodiging en er werd massaal op gereageerd. Iedereen was even enthousiast. Mijn buren konden niet geloven dat uitgerekend ik dat op me had genomen, maar ze komen en we gaan.

Met vijftien vrouwen gaan we vanavond op pad en we hebben heel wat bij te kletsen. Oude verhalen maar ook onze dromen zullen we kwijt kunnen. Het wordt vast een prachtige avond waar Aggie veel, heel veel genoemd zal worden.

Met mijn jongste zoon onderneem ik regelmatig uitjes waar we beiden volop van genieten. Uiteraard heb ik dat met Paul, de oudste, ook altijd gedaan.
Samen als gezin maar ook met hem alleen en hij genoot daar net zo van als onze jongste telg.

Als puber van 14 is hij op dit moment met nog maar heel weinig dingen blij te maken en zeker geen uitjes met pa en ma, of ma, of wie dan ook eigenlijk.
Hij zit ontzettend met zichzelf in de knoop en ik ben daar nogal gemakkelijk onder, dat gaat wel weer over.
Als ervaringsdeskundige met mijn eigen vreselijke puberjaren begrijp ik hem volkomen al heeft de rest van ons gezin en de buitenwereld daar heel wat meer moeite mee.
Uiteraard moet ook ik wel eens tot honderdduizend tellen, kan me meestal beheersen en we vinden onze weg hierin wel.

Toen ik zag dat Jeff Dunham naar Europa kwam wist ik dat ik Paul hier een enorm plezier mee zou doen en hij vond deze verrassing onder de kerstboom.
Gisteren was het dan eindelijk zover en gingen we samen met Chantal en haar gezin naar mijn geliefde Sportpaleis. Wat was het leuk!

Doordat mijn jongens me vrijwel dagelijks youtube filmpjes laten bekijken wist ik wat me te wachten stond. Ik kende de karakters en ieders maniertjes.
We hadden mooi plaatsen dus we hoefden geen gebruik te maken van de grote schermen, we konden alles perfect zien.

En wat hebben we genoten.
De zaal was heerlijk enthousiast en ik zat me daar een portie te stralen.
Niet alleen door Jeff, mijn schaterlachende zoon was daar voor een groot deel debet aan. Wat had hij een plezier, wat vond hij het leuk en wat zat ik me daar gewoon heel erg gelukkig te zijn. In een zaal met duizenden mensen, schouder aan schouder met deze ruim 1m80 lange slungel, met de baard in zijn keel. Geen jongen meer maar ook nog geen man. Gewoon mijn kind. Een avond met een gouden randje.

Verjaardagen, ze moeten vooral gevierd worden zoals de jarige dat graag wil.
Bij ons in huis is dat voor iedereen anders maar ik zorg er graag voor dat ze allemaal het feestje krijgen zoals ze het in gedachten hebben.

Voor mijn eigen verjaardag geldt dat natuurlijk ook. Soms sla ik een jaar over, een andere keer geef ik een groot feest met uitgebreid eten en ik ben ook al eens een weekend weg gegaan met man en kinderen om het alleen met mijn gezin te vieren.

Net zoals alle feestjes verschillend zijn is het weer dat op 6 april ook altijd. Drie jaar geleden kwamen we in een heuse sneeuwstorm terecht toen we terug kwamen uit Oostende en gisteren, gisteren was het gewoon 23 graden. En ik vierde mijn verjaardag thuis.



Van de vroege ochtend tot de late avond ben ik vreselijk verwend geworden. Van half tien ’s ochtends aan een stuk door bezoek, een dag in mijn zonnige tuin met al de mensen die mij dierbaar zijn. Naast mijn familie en mijn vrienden had ik dit keer ook de meiden uitgenodigd waarmee ik al lange tijd op stap ga naar Borsato uitjes.

Het regende de hele dag lieve berichten, wa, reacties en telefoontjes. Over al mijn prachtige cadeaus maar niet te spreken. Zoveel mooie bloemen, planten, sieraden, geurtjes, bonnen, persoonlijke kaarten, gesigneerd door Marco, zelfgemaakte DVD met Marco tv momenten, dekbedden, bonbons, een tas, te veel om op te noemen.


















Ondanks dat ik al zoveel heb gekregen had ik mezelf nog een cadeau beloofd. Een fotoshoot met mijn gezin en eindelijk eens up to date foto’s met al mijn vrienden en vriendinnen waarmee ik – zonder uitzondering- al meer dan 20 jaar bevriend mee ben.



Iedereen deed gewillig mee en ik ben erg blij met de leuke kiekjes. Ik ben ongelofelijk verwend en heb met volle teugen genoten van deze heerlijke dag. Geen idee hoe ik mijn verjaardag volgend jaar ga vieren maar dit jaar vond ik fantastisch!

VANDAAG LAAT IK ME HEERLIJK VERWENNEN
MET DIKKE KUSSEN VAN MIJN MANNEN
BEZOEK VAN FAMILIE EN VRIENDEN
HEEL VEEL VLAAI
EN NIET TE VERGETEN CADEAUTJES
ZONNESCHIJN
EN VEEL LIEFDEVOLLE KNUFFELS EN FELICITATIES

IK BEN JARIG EN WIL HET WETEN OOK....